Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης, πέρασε όμως τα εφηβικά χρόνια στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε οικονομικά, ενώ παράλληλα άρχισε να γράφει τα πρώτα της τραγούδια και να κανει ζωντανές εμφανίσεις,έχοντας πολύ σημαντικές συνεργασίες.
Στη συνέχεια μετακόμισε στην Αθήνα όπου ασχολείται πλέον επαγγελματικά με τη μουσική. Τα τελευταία δυο χρόνια, η Μαρία Καναβάκη ,άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις σε διάφορες μουσικές σκηνές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μέσα από τη τελευταία της μουσικοθεατρική παράσταση “Μικρές ατασθαλίες"(το δεύτερο προσωπικό της άλμπουμ) .
Πολυτάλαντη, παίζει μάλιστα πιάνο και ακορντεόν και συνθέτει, ενώ το ηχόχρωμα της φωνής της, αποπνέει ταυτόχρονα ζεστασιά και μελωδικότητα που σε κάνει να ταξιδεύεις μέσα από την ερμηνεία της!
Στη συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης ,που παραχώρησε στο "The FaceBook Interview", η Μαρία,με διάθεση ,απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις παρακάτω...Απολαύστε την !
- Καταρχάς σ'ευχαριστώ που μου δίνεις αυτή την ευκαιρία να σε γνωρίσω μέσα από αυτήν την συνέντευξη για το "The Facebook Interview. Για αρχή θα ήθελα να μου πεις, ποια είναι η Μαρία Καναβάκη, εν συντομία;
Ένας άνθρωπος που τρελαίνεται με τη μουσική και έχει ως βασικό σκοπό να αποφύγει όσο μπορεί την “ενηλικίωση” που του επιβάλουν τα χρόνια.
- Πως θα χαρακτήριζες την μουσική σου;
Έχει σαφείς επιρροές από τον λεγόμενο “έντεχνο” χώρο, αλλά μου αρέσει πολύ να πειραματίζομαι με την παράδοση, την τζαζ και τους “ήχους” των υπολογιστών...
- Κατάγεσαι από το Ηράκλειο Κρήτης, μια πόλη με πλούσια μουσική παράδοση. Τι σημαίνει για σενα η μουσική;
Η μουσική είναι ο βασικός τρόπος που βρήκα να εκφράζω συναισθήματα και λόγια.Η μοναδική επιλογή που είχα να παραμείνω στοιχειωδώς ισορροπημένη.Το Ηράκλειο ήταν ανέκαθεν ένας τόπος που ευνοούσε τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες...νομίζω ότι ένα μεγάλο μέρος του τί κατέληξα να είμαι το οφείλω στον τόπο μου.
- Όταν ήσουνα κορίτσάκι στην Κρήτη, ποιον καλλιτέχνη όταν άκουγες έλεγες ότι σε αυτόν/ή θέλω να µοιάσω;
Δεν είχα ποτέ κάποιον καλλιτέχνη που να τον θεωρώ “πρότυπό” μου και να κάνω προσπάθειες να τον μιμηθώ με έναν τρόπο. Σίγουρα όμως με γοήτευε ανέκαθεν η φωνή της Βιτάλη, της Τσανακλίδου και της Αλεξίου που έβγαινε τις Κυριακές από τα βινύλια στο σπίτι μας καθώς και η “ντοπιολαλιά” του Σκουλά που ακούγαμε στα πανηγύρια του χωριού. Όλοι τους μου ξύπναγαν πράματα αλλιώτικα, μοναδικά, και συνεχίζουν ακόμα .
- Μίλησε μου λίγο για τους στόχους που είχες όταν σε ηλικία 19, 20 χρονών ξεκινήσες την καριέρα σου στο τραγούδι και για το τί ήθελες να κάνεις ;
Δεν είχα και δεν έχω σαφείς στόχους. Είμαι άνθρωπος που “βαριέται” να κάνει σχέδια μακροπρόθεσμα,και δεν έχω ακριβή εικόνα του τί θα πει καταξίωση. Ο μόνος στόχος που σίγουρα είχα από την αρχή είναι να καταφέρω να κάνω το πάθος μου για τη μουσική όσο γίνεται πηγή βιοπορισμού μου,χωρίς πολλές πολλές εκπτώσεις στην εκφορά του. Αυτό το έχω πετύχει και νιώθω πραγματικά ευτυχής.
- Πως αποφάσισες τελικά να εγκαταλείψεις την μουσική σκηνή της Θεσσαλονίκης και να ακολουθήσεις μια καριέρα τραγουδίστριας μόνιμα, πλέον, στην Αθήνα;
Από τη φύση της η δουλειά μας, επιβάλει να είμαστε λίγο νομάδες. Τόπους έχουμε μάθει να βαφτίζουμε τους ανθρώπους και όχι τη γη. Αυτή την περίοδο νιώθω ότι έχω περισσότερα πράγματα να με κρατάνε στην Αθήνα. Αργότερα δεν έχω ιδέα που θα με βγάλει.
- Ποιοί άνθρωποι θα έλεγες ότι πίστεψαν στο ταλέντο σου στα πρώτα σου βήματα και σε βοήθησαν,και ποιοί είναι οι άνθρωποι που συμβουλεύεσαι σήμερα για τα επαγγελματικά σου βήματα;
Ήμουν πολύ τυχερή που στην εφηβεία μου ακόμα γνώρισα τον Γιώργο Σταυρακάκη και τον Μίλτο Πασχαλίδη που με πίστεψαν και με “εφοδίασαν” με έναν μεγάλο όγκο από αυτά που ονόμασα με τον καιρό όπλα μου.Νομίζω όμως ότι ο άνθρωπος που κυρίως με στήριξε και με έπλασε σε μεγάλο βαθμό αυτό που είμαι είναι ο τραγουδοποιός και συνεργάτης μου Χρήστος Παύλης. Είναι ο βασικός άνθρωπος που νιώθω ότι μου λέει πάντα αλήθειες,κυρίως για τα λάθη μου, και ευτυχώς είναι από τους πιο ανοιχτόμυαλους συνεργάτες που είχα ποτέ στον πειραματισμό της μουσικής. Χωρίς αυτόν πολλά πράγματα θα ήταν τελείως μα τελείως αλλιώς.
- Έχεις συνεργαστεί με πολλούς και σημαντικούς καλλιτέχνες , όπως το Γιώργο Σταυρακάκη, το Μίλτο Πασχαλίδη, - τους οποίους αναφέρθηκες και παραπάνω - το Χρήστο Παύλη, το Βασίλη Σκουλά, τον Haig Yazdjian, κ.ά. πολλούς. Με ποιον καλλιτέχνη είχες την καλύτερη συνεργασία και σου άρεσε να δουλεύεις περισσότερο μαζί του, ποια είναι αυτή που έχει χαραχτεί στη μνήμη σου και γιατί;
Όλοι οι άνθρωποι που με εμπιστέυθηκαν ήταν πολύτιμοι και εξαιρετικά γεναιόδωροι σε μένα. Πραγματικά δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον.
- Μέχρι τώρα στη ζωή σου είσαι ικανοποιημένη απ’ όσα έχεις πετύχει;
Είμαι τελειομανής και ονειρεύομαι πάντα τα καλύτερα.Εύχομαι να είμαι πάντα γερή να τα κυνηγήσω.
- Όταν κοιτάζεσαι στον καθρέφτη, αντικρίζεις τη μουσικό, την τραγουδοποιό ή την ερμηνεύτρια Μαρία;
Ανέκαθεν ένιωθα πρώτα απ'όλα μουσικός. Τα υπόλοιπα είναι αγαπημένες μου δραστηριότητες που πλαισιώνουν την πρώτη...
- Υπάρχει κάποιο δυνατό live σου που να σου έχει μείνει, να σε έχει εντυπωσιάσει;
Δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιο συγκεκριμένο. Γενικά όμως με “ιντριγκάρουν” περισσότερο τα live σε δύσκολα μέρη...εκεί που θέλει περισσότερο κόπο να “ψήσεις” τον ακροατή. Όταν τελειώσει η βραδιά και όλα έχουν πάει κατ'ευχήν είναι το πιο απίστευτο συναίσθημα.
- Τι αποτελεί ερέθισμα για σένα ώστε να δημιουργήσεις;
Οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει “τροφή” για να γράψω ένα τραγούδι. Πράγματα από τη δική μου ζωή, από τη ζωή των γύρω μου, από ένα ξύπνημα σε τόπο όμορφο.Προσπαθώ να παίρνω από παντού εικόνες και να τις κάνω λόγια και νότες.
- Στη διαδικασία της σύνθεσης τι έχει προτεραιότητα, οι στίχοι ή η μουσική;
Έχω συνηθίσει να γράφω παράλληλα στίχους και μουσική κυρίως στο πιάνο.Δεν μπορώ να πω ότι δίνω περισσότερη έμφαση σε κάτι από τα δύο.
- Τι κάνει ένα τραγούδι καλό κατά τη γνώμη σου;
Το κριτήριο για μένα είναι μεν η αρτιότητα της μουσικής και των στίχων,αλλά κυρίως ο βαθμός της συγκίνησης που μου δημιουργεί το σύνολο. Αυτό έχω πάντα σαν οδηγό όταν επιλέγω να ακούσω πράγματα, αυτό και όταν δημιουργώ.
- Από τα μέχρι τώρα τραγούδια σου ποιο είναι αυτό που σ'εκφράζει περισσότερο και γιατί;
Δεν ξέρω αν μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει ένα από τα “παιδιά” του απόλυτα. Πιθανόν όμως να με συγκινούν περισσότερο το “Σε θυμάμαι” από το παράξενο τοπίο και “Ο καφές” από τις μικρές ατασθαλίες. Έχουν ιστορίες από πίσω σημαντικές για μένα.
- Υπάρχουν κάποια κομμάτια που δεν εκδόθηκαν;
Για κάθε συλλογή τραγουδιών που “κυκλοφορώ” πάντα έχω στο συρτάρι μου τουλάχιστον άλλα τόσα τραγούδια.Το θέμα της επιλογής όμως έχει να κάνει με το τί με εκφράζει περισσότερο την περίοδο που είναι να γίνει η κυκλοφορία της δουλειάς και το ποια τραγούδια μπορούν να αποτελέσουν ένα εννιαίο μουσικό εγχείρημα, μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος.
- Πώς βλέπεις την μουσική στην Ελλάδα σήμερα;
Περνάμε μια από τις πιο ζόρικες περιόδους τόσο στον πολιτισμό όσο και γενικώς. Τα εγχειρήματα φθήνουν, οι χώροι που μας φιλοξενούν λιγοστεύουν, τα ραδιόφωνα μειώνονται όταν δεν γίνονται “περιορισμένης ομιλίας”.Παρ'όλα αυτά έχω μια συγκρατημένη αισιοδοξία ότι αυτό μπορεί να ξεκινήσει αληθινά πιο σοβαρές προσπάθειες για υγιή τέχνη από όλους μας.Δημιουργούς και ακροατές.
- Σε ποιες χώρες έχεις παίξει; και ποιές ήταν οι διαφορές σε σύγκριση με την Ελλάδα ;
Στο εξωτερικό έχω πάρει μέρος σε παραστάσεις σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες.Τα πράγματα είναι λίγο πιο δομημένα, δύσκολα μεν από την πλευρά του ανταγωνισμού, αλλά σίγουρα δίκαια.Υπάρχουν σωστοί μηχανισμοί για να προχωρούν πράγματα όταν αυτά αξίζουν και έχουν δουλευτεί...Ελπίζω να γίνει κάποια μέρα και εδώ αυτό.Εξάλλου, “Για μια Ιθάκη ζούμε”...
- Αν δεν είχες γίνει τραγουδίστρια, τι θα είχες γίνει;
Νομίζω θα είχα ασχοληθεί με τη μαγειρική.Το να πειραματίζομαι στην κουζίνα παίζει ρόλο ψυχοθεραπευτικό για μένα.
- Εκτός όμως από τραγουδίστρια, γράφεις και κείμενα για μουσικές σου παραστάσεις (“Power G620+ένσημο”,«Μικρές Ατασθαλίες») που τα ερμηνεύουν οι ηθοποιοί ανάμεσα στα τραγούδια; Τι εντυπώσεις σου άφησε αυτή εμπειρία ;
Η σύμπραξη θεατρικής και μουσικής δραστηριότητας στη σκηνή με γοητεύει ιδιαίτερα. Πολλές φορές ο πεζός λόγος μπορεί ευκολότερα να γίνει άμεσος,ιδιαίτερα όταν ειπώνεται κάτι σκληρό.Νιώθω ότι το ένα συμπλήρωνε το άλλο με τρόπο σχεδόν αυτονόητο.
- Με το θέατρο θα υπάρξει συνέχεια;
Δεν γνωρίζω το πότε, αλλά είμαι βέβαιη πως ναι.
- Θά ήθελες κάποτε να γίνεις και ηθοποιός;
Το να ασχοληθώ με την υποκριτική με ενδιαφέρει μόνο μέχρι το σημείο που με βοηθάει στο στήσιμο των παραστάσεών μας.Η αποκλειστική ενασχόληση με το θέατρο δεν είναι κάτι με το οποίο θα ήθελα να ασχοληθώ.
- Πώς θα περιγράφες την προσωπικότητά σου;
Πεισματάρα, δοτική, αυθόρμητη,εγωίστρια.
- Ποια είναι τα προσωπικά σου ακούσματα;
Οτιδήποτε μου κεντρίσει το ενδιαφέρον. Τζαζ, κλασική,παραδοσιακή μουσική, δεν έχει σημασία η ταμπέλα. Αρκεί να με συγκινεί.
- Παρακολουθείς τα reality τύπου Fame Story ή X-Factor; και ποια είναι η γνώμη σας για αυτές οι εκπομπές ;
Δεν τα παρακολουθώ.Θεωρώ ότι είναι η τελευταία προσπάθεια των πρώην παντοδύναμων και νυν υπό διάλυσην δισκογραφικών εταιρειών να παραμείνουν ζωντανές. Από την άλλη δεν μπορώ να κατακρίνω τους ανθρώπους που επιχειρούν να βρουν εκεί αυτά που ονειρεύτηκαν. Τα προσφέρουν όλα σε αφθονία για λίγο...απλά έχει να κάνει με τη διαφορά που έχω με αυτούς τους ανθρώπους στα όνειρα.Τίποτα περισσότερο.
- Πως βλέπεις τον κόσμο του Internet σε σχέση με τη μουσική και ποια είναι η σχέση σου με το facebook;
Το διαδίκτυο είναι το μέλλον. Και δεν το λέω ως φράση “κλισέ” αλλά ως πράγμα που το βιώνω όλο και περισσότερο. Εδώ η μουσική δεν έχει “λίστες”, δεν έχει διαφήμιση, δεν έχει φραγμούς στον πειραματισμό. Αν αρέσεις, σε ακούνε. Αν όχι σε απορρίπτουν.Απλά και όμορφα για όλους.
Το facebook είναι ο καινούριος τρόπος “αφής” μεταξύ των ανθρώπων. Το χρησιμοποιώ κυρίως για τη γνωστοποίηση της δουλειάς μου.Όσον αφορά τις διαπροσωπικές σχέσεις, είμαι παλιομοδίτισα...προτιμώ το άγγιγμα.
- Ένα μουσικό σου όνειρο- συνεργασία που θέλεις να πραγματοποιηθεί;
Θα ήθελα κάποια στιγμή οι παιδικές μου συγκινήσεις να βγούνε και αληθινές...Νομίζω Βιτάλη και Τσανακλίδου είναι οι άνθρωποι στους οποίους θα ήθελα περισσότερο να βρεθώ πλάι και δεν το έχω ακόμα καταφέρει.
- Τι σ'εκνευρίζει και τι σε χαροποιεί σε σχέση με τη μουσική;
Με εκνευρίζει η προχειρότητα που βαφτίζεται συναίσθημα. Με χαροποιεί το “ξεγύμνωμα” των συναισθημάτων πάνω στη σκηνή,χωρίς δήθεν κανόνες επαγγελματικού προφίλ.
- Νιώθεις ότι είσαι τυχερή στη ζωή και γιατί ;
Ένας φίλος μου συνηθίζει να λέει ότι για να κερδίσεις το λαχείο πρέπει πρώτα να το αγοράσεις.
Δεν πολυπιστεύω στην τύχη.Πιστεύω στη δουλειά και στις πιθανότητες.
- Τι σε κάνει ευτυχισμένη;
Όμορφες στιγμές πάνω στη σκηνή, χαλαρά βράδια με αγαπημένους, ταξίδια σε καινούρια μέρη.
- Πιστεύεις πως μια γυναίκα μπορεί να συνδυάσει την καριέρα και την οικογένεια;
Ειδικά στο επάγγελμά μας είναι πολύ δύσκολο, κυρίως λόγω των ωραρίων και των συνεχών μετακινήσεων. Παρ'όλα αυτά θέλω να πιστεύω ότι είναι ακόμα ένα στοίχημα που έχω βάλει με τον εαυτό μου και θα διεκδικήσω να το κερδίσω.
- Ποια στοιχεία προσωπικότητας θεωρείς χρήσιμα, και τι συμβουλή θα έδινες σε κάποιον που θέλει να ακολουθήσει το επάγγελμα σου;
Πολλή δουλειά και γερό στομάχι...Τα άλλα θα έρθουν μόνα τους.
- Τέλος , που εμφανίζεσαι και τι ετοιμάζεις δισκογραφικά αυτο τον καιρο;
Αυτή την περίοδο βρισκόμαστε σε περιοδεία παρουσιάζοντας τα καινούρια μας τραγούδια από τις μικρές ατασθαλίες σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Όσο για νέα δισκογραφία...είναι πολύ νωρίς ακόμα αλλά όλο και σκαρώνονται καινούρια τραγούδια.
Μπορείτε να επικοινωνήστε μαζί της στο
facebook ή στο
mycpace,
Στο παρακάτω video μπορείτε να ακούσετε την Μαρία…
Όποιος έχει ακούσει το ραδιοφωνικο σταθμο tranceradio Athens 107,02 fm ξέρει ότι ο δημιουργός άνθρωπος πίσω από την εκπομπή «Global Arcade Of Trance(GAOT)» den δεν είναι αλλος από τον «DJ και παραγωγός Ravera» Οποιος δεν εχει ακουσει ποτέ το όνομά του, θα έχετε την ευκαιρία να τον γνωρίσετε καλύτερα απο σήμερα!..
Στην πρώτη επικοινωνία μου μαζί της μου είπε " Θα προσπαθήσω να μεταφέρω ακόμη και από εδώ αυτό που αισθάνομαι και πιστεύω για την τέχνη την οποία λατρευψα και θα λατρεύω το χορό" Αμέσως κατάλαβα, ότι η Σοφία είναι πραγματικά παθιασμένη, και αφοσιωμένη με αυτό που κάνει...Λατρεύει το χορό και από μικρή ήθελε να γίνει χορεύτρια.
Ολα ξεκίνησαν μέσα στην αίθουσα της σχολης μπαλέτου,όπου φοιτούσα όταν ήμουν κοντά στα 13. Απο την ηλικία των 7 άρχισα το μπαλέτο.Τη στιγμή εκείνη όμως ,που για πρώτη φορά ένιωσα ένα παράξενο σκίρτημα στην καρδιά μου...δε θα ξεχάσω ποτέ! Ειναι σαν το πρώτο χτυποκάρδι που νιώθει κανείς όταν ερωτεύεται παράφορα. Ετσι λοιπόν αιστάνθηκα κ γω στα 13 μου την ώρα που προσπαθούσα με πολύ κόπο να καταφέρω το λεγόμενο"σπαγκάτ", διότι δεν είχα "εύκολο σώμα". Οταν τελείωσε το μάθημα,το ίδιο βράδυ ανακοίνωσα πολύ σοβαρά στους γονείς μου "Θέλω να γίνω μπαλαρίνα κ θα δώσω τα πάντα γι'αυτό." Η απάντηση του πατέρα μου ήταν: "Το τελευταίο πράγμα που θα ήθελα να γίνεις είναι αυτό...Θα κάνω τα πάντα όμως προκειμένου να γίνεις η καλύτερη." Και αυτό έκανε. Αφού πλέον ήμουν τόσο αποφασισμένη πήρα τηλ. τον θείο Γιούρα,ο οποίος ήταν σπουδαίος χορευτής κ χορογράφος. Γεννημένος στη Ρωσσία, επιλεγμένος από μικρή ηλικία στα φημισμένα μπαλέτα της Αγ.Πετρούπολης(Kirof)κ με μια καριέρα στο εξωτερικό που ειλικρινά ζήλευα! Με μεγάλη προθυμία ήρθε να με δει στο μάθημα."Είσαι ένα ακατέργαστο διαμάντι!"μου είπε."Σου δίνω το πράσινο φως,αλλά θα δουλέψουμε πολύ σκληρά γιατί έχασες πολλά χρόνια κ τώρα πρέπει ν'ανέβουμε πέντε πέντε τα σκαλιά."Και έτσι μ'ανέλαβε ο θείος μου. Αυτόν λοιπόν θεωρώ πρώτο μου δάσκαλο.
- Ποιους χορευτές θαυμάζεις και από ποιους χορευτές έχεις επηρεαστεί;
- Ποια είναι η πιο αξέχαστη την απόδοσή σου;
- Αξίζουν τελικά τον κόπο οι θυσίες και οι πιθανοί τραυματισμοί;
- Πόσο σε βοηθά στην καριέρα σου ο σύζυγός σου, o γνωστός χορευτής, χορογράφος και χοροδιδάσκαλος Φώτης Μεταξόπουλος ;
- Πιστεύεις ότι είναι δύσκολο να χορεύεις χωρίς πάθος/ συναίσθηματα για το παρτενέρ σου;
H Σοφία με τον σύζυγό της, ο θρυλικός χορευτής Φώτης Μεταξόπουλος.
